Doen!

Overlijden van een dierbare13-18 jaarHet overlijden betreft geen gezinslidDoen!

Laat uw kind iets meegeven aan de overledene
Veel kinderen/tieners vinden het fijn om iets van zichzelf mee te geven aan de overledene. Hij of zij kan dit bijvoorbeeld in de kist van de overleden dierbare leggen. Of later op het graf of bij de urn.

Troostcadeautje
Geef uw kind(eren) een troostcadeautje. U kunt dit moment aangrijpen om aan te geven dat u denkt dat uw kind soms verdrietig kan zijn door de situatie en dat u het graag wilt troosten. Door er te zijn, te luisteren, tranen te drogen én met een troostcadeautje. U kunt daarbij denken aan een kinderstreng (te bestellen bij dankbaar) of een knuffeltje, een zorgenpoppetje (Wereldwinkel) of een boekje. Voor boekentips klik hier. Probeer te zorgen dat uw kind iets van de overledene krijgt ter nagedachtenis. Het kan voor tieners heel fijn zijn om een tastbare herinnering te hebben aan hun overleden dierbare. U kunt ook iets zelfmaken met de kleding van de overleden persoon, zoals een troostdeken of iets laten maken (via Troostgoed).
Troostdeken gemaakt door het hocketeam van Sophie, ter nagedachtenis aan haar vader Jan-Paul.
Troostdeken gemaakt door het hocketeam van Sophie, ter nagedachtenis aan haar vader Jan-Paul.

Op www.in-de-wolken.nl en www.troostgeschenk.nl vindt u meer ideeën voor troostcadeaus

Uw kind wijzen op www.voorjongehelden.nl
Op deze website vinden jongeren veel informatie, herkenning en tips. Ze kunnen ook online vragen stellen aan een deskundige.

Uw kind wijzen op www.herinnerdingen.nl
Hij of zij kan hier een monumentje maken voor de dierbare overledene.

Uw kind wijzen op het forum van Stichting Achter de Regenboog
http://www.achterderegenboog.nl/forum/

Uw kind wijzen op de mogelijkheid om op dinsdag- of woensdagavond te chatten
met andere jongeren en een hulpverlener op http://www.doodgewoon-online.nl/Chatbox.html

Over de overledene blijven praten
U kunt met enige regelmaat over de overledene spreken. Zorg dat het denken aan de overledene en het verdrietig zijn om de overledene geen taboe wordt.

Interesse tonen en hulp aanbieden
Bied uw hulp en ondersteuning aan aan uw kind. Toon interesse in uw kind en zijn of haar gedachten en gevoelens. Jongeren die zich losmaken van huis, hebben soms behoefte aan iemand buiten te gezinssituatie die ze de ruimte geeft om over hun gevoelens te praten. Dat kan bijvoorbeeld een leraar zijn, maar ook een vriend of een familielid. Laat uw kind weten dat dat ook OK is.

Eerlijk zijn
Als u met de jongere praat over het verlies, wees dan eerlijk. Als u dingen verzwijgt of verdraait, krijgt uw kind het gevoel dat hij of zij niet serieus genomen wordt.

Bespreekbaar maken
Maak het verlies en het verdriet bespreekbaar maar dring niet aan als uw kind op dat moment niet wil praten. Probeer het op een later moment nog eens.

Ontschuldigen
Jongeren voelen zich soms schuldig over de dood van dierbare. Ze denken dat zij het hadden kunnen voorkomen door iets niet of juist wel te doen. Ze kunnen zich ook schuldig voelen omdat ze bijvoorbeeld voor het overlijden ruzie hebben gemaakt met degene die is overleden en geen gelegenheid hebben gehad om het goed te maken. Maak uw kind duidelijk dat er geen reden is om zich schuldig te voelen. Zorg wel dat uw kind over zijn eventuele schuldgevoelens kan praten, wimpel ze niet meteen weg.

Anne verloor haar vader en vertelt over haar gevoelens van spijt:


Uit: Het gevoel van allerzielen, een film van Jacco Groen, Springfilm

Begeleiding voor uw kind
Zoekt u begeleiding voor uw kind, dan kunt u via deze praktijkenzoeker professionele hulpverleners bij u in de omgeving vinden die gespecialiseerd zijn in kinderen, jongeren, rouw en verlies.

Praktijken voor Jonge Helden


Meld je nu aan voor onze nieuwsbrief!

Vind ons leuk op Facebook!
13_18_8.jpg
 
Tips van Kaey:
 (Kaey was 15 jaar toen zijn oma drie jaar geleden overleed)

• Samen zijn is belangrijk;
• Probeer elkaar evenveel te steunen;
• Stop je verdriet niet weg, het mag er zijn;
• Tranen zijn natuurlijk.

Uit: Verder zonder jou, Daan Westerink, 2010, Uitgeverij Ten Have, Kampen.